ความรู้ที่ช่วยให้มองผู้เรียนได้ชัดขึ้น

การเรียนรู้เกิดจากการเชื่อมโยงประสบการณ์เดิม ปฏิสัมพันธ์ทางสังคม การพยุงที่พอดี และความเชื่อว่าตนเองทำได้

พัฒนาการด้านกาย สติปัญญา ภาษา อารมณ์ และสังคมเชื่อมโยงกัน แต่มีจังหวะและเส้นทางที่ต่างกันในแต่ละคน

ความพร้อม ความสนใจ ประสบการณ์ ภาษา จุดแข็ง และบริบทชีวิตทำให้ผู้เรียนตอบสนองต่อบทเรียนเดียวกันต่างกัน

ใช้เป็นเลนส์มองศักยภาพที่หลากหลาย ไม่ใช่แบบทดสอบเพื่อติดป้ายหรือจำกัดวิธีเรียนของเด็ก

ผู้เรียนอาจมีความชอบที่เปลี่ยนตามงานและบริบท แต่หลักฐานไม่สนับสนุนการจับคู่การสอนกับ “Learning Style” แบบตายตัว

แรงจูงใจเติบโตเมื่อผู้เรียนเห็นความหมาย มีความเป็นเจ้าของ ได้รับความท้าทายที่พอดี และมองเห็นความก้าวหน้าของตน

การเริ่มงาน จดจำคำสั่ง วางแผน ยับยั้ง และเปลี่ยนกลยุทธ์เป็นทักษะที่พัฒนาได้ และอาจถูกกดทับเมื่อมีความเครียด

การเรียนรวมไม่ได้หมายถึงการอยู่ในห้องเดียวกันเท่านั้น แต่หมายถึงการมีส่วนร่วม ได้รับการยอมรับ และก้าวหน้าอย่างมีความหมาย

ออกแบบทางเลือกด้านการมีส่วนร่วม การรับข้อมูล และการลงมือหรือแสดงออกตั้งแต่ต้น เพื่อพัฒนา learner agency

ปรับเนื้อหา กระบวนการ ชิ้นงาน และสภาพแวดล้อมตามความพร้อม ความสนใจ และโปรไฟล์ โดยอาศัยการประเมินต่อเนื่อง

การประเมินเพื่อพัฒนาเก็บหลักฐานระหว่างเรียน ทำให้เป้าหมายชัด และให้ข้อมูลย้อนกลับที่ช่วยเลือกก้าวถัดไป